چو موج گوهرم از دل گذشتن آسان نیست

که هر چه گل کند از ابر بر فصول افتد

خرد ودیعت اوهام برنمی دارد

به رنج بار امانت مگر جهول افتد

چو رشته خورد گره کوتهی به طول افتد

سری کشیده ای آماده گریبان باش

به پایه ای نرسیدی که بی نزول افتد