گره از دانه چون واشد به دام ریشه می افتد

دل از نیرنگ آگاهی به چندین پیشه می افتد

دو تا شو در خیال او که سعی کوهکن اینجا

کشد تا صورت شیرین به پای تیشه می افتد

ندارد محفل دیر و حرم پروانه ای دیگر