به خاک راه تو افکنده ام دلی که ندارم

که تا ابد اگرش برزمین زنند نیفتد

مباد کام کسی بی نصیب لذت معنی

تو لب گشا که جهان چون مگس به قند نیفتد

نیاز شرم کن این جنس اگر پسند نیفتد

گر احتیاج به توفان دهد غبار تو بیدل

چو صبح به که صدا از نفس بلند نیفتد