ببند از خویش چشم و جلوه مطلق تماشا کن

که بال افشانی عنقا در این گلشن نمی گنجد

تو در آغوش بی پروای دل گنجیده ای ورنه

در این دقت سرا امید گنجیدن نمی گنجد

که حسنی داری و در پرده دیدن نمی گنجد

درشتیهای طبع از عشق گردد قابل نرمی

به غیر از سعی آتش آب درآهن نمی گنجد