آرزوها همه بر بال هما می پیچد

ناتوانی که بجز مرگ ندارد سپری

به چه امید سر از تیغ قضا می پیچد

استخوان بندی اوهام ز بس بی مغز است

صورخیزست ندامت ز شکست دل ما

که بساط دو جهان را به صدا می پیچد

عبرت مرگ کسان سلسله خجلت ماست