دلی که کرد نگاه تو نقشبند خیالش

که قاصد از غم دوری راه ، لنگ نگردد

ز داغدار محبت مخواه سستی پیمان

بهار اگر گذرد لاله نیمرنگ گردد

چه ممکن است نفس گر کشد فرنگ نگردد

هوس چه صید کند یارب از کمینگه فرصت

اگر چه کاغذ آتش زده پلنگ نگردد