به پایت دیده تا دل هر چه افشاند حنا گردد

به بزم وصل عاشق را چه امکان است خودداری

که شبنم جلوه خورشید چون بیند هوا گردد

نیاز عاشقان سرمایه ناز !ست خوبان را

چنین کز ضعف در هرجا تحیر نقش می بندم

عجب دارم گر از آیینه تمثالم جدا گردد

کسی تاکی به دوش ناله بندد محمل خسرت