عجب دارم گر از آیینه تمثالم جدا گردد

نیاز عاشقان سرمایه ناز !ست خوبان را

به پایت دیده تا دل هر چه افشاند حنا گردد

چنین کز ضعف در هرجا تحیر نقش می بندم

کسی تاکی به دوش ناله بندد محمل خسرت

عصا بشکن درآن وادی که طاقت نارساگردد

عوارض کثرت اسمی ست ذات واحد ما را