هوا بر برگ گل تمکین شبنم می کند حاصل

دل کوه آب می گردد که سنگی مومیا گردد

به هرجا عقده دل وانگردد، سودن دستی

غبار دانه نتوان یافت گر این آسیا گردد

نگاه شوخ ما هم کاش بر رویت حیاگردد

رم دیوانه ما دستگاه حیرتی دارد

که هرجا گردبادی رنگ ریزد نقش پاگردد