مکن گردن فرازی تا نسازد دهر پامالت

نگاه شوخ ما هم کاش بر رویت حیاگردد

رم دیوانه ما دستگاه حیرتی دارد

که هرجا گردبادی رنگ ریزد نقش پاگردد

که نی آخر به جرم سرکشیها بوریا گردد

رسایی نیست انداز پر تیر هوایی را

کسی تاکی ز غفلت درپی بال هما گردد