محال است اینکه خون ما به رنگی آشنا گردد

به خاموشی رساند معنی نازک سخنگو را

چو مو، ازکاسه چینی ببالد، بیصدا گردد

چو اشک از بسکه صاف افتاده مطلب بسمل ما را

طرب وحشی است ای غافل مده بیهوده آوازش

نگردیده است زین رنگ آنقدر از ماکه واگردد

کدورت می کشد طبع روانت بیدل از عزلت