قطره چون فال گهر زد دل دریا گردد

در مقامی که بود ترک و طلب امکانی

رو به دنیاست همان گرچه ز دنیا گردد

جمع شو ، مرکز نه دایره چرخ برآ

رستن از پیچ و خم رشته آمال کراست

بگسلی از دو جهان تا گرهی وا گردد

نور دل درگرو کسب قبول سخن است