عجز تقریر من آخر به اشارات کشید

آب چون بر در فواره زد اجزا گردد

طور مستان نکشد تهمت تغییر وفا

خط ساغر چه خیال است چلیپا گردد

ناله چون راه نفس گم کند ایما گردد

نامه رمز نفس در پر عنقا بربند

سر این رشته نه جایی ست که پیداگردد