که رنگ از چهره من گر پرد برگرد سر گردد

چه امکان است گردون از شکست ما شود غافل

مگر دوری رسدکاین آسیا جای دگرگردد

چو شمعم آن قدر ممنون پابرجایی همت

ز بس پروانه فرصت کمینی های پروازم

نفس گر دامن افشاند چو صبحم بال و پرگردد

هوای عالم دیدار و خودداری چه حرف است این