به کر و فر مفریبید طبع بیدل ما را

که عمر رفته به فریادکس ز راه نگردد

دل از غبار حوادث میفشرید به تنگی

که هاله یکدو نفس بیش گرد ماه نگردد

دماغ فقر حریف صداع جاه نگردد