چو قمری وحشتم در پرده سنجاب می گردد

دلیل عاجزان با درد دارد نسبت خاصی

غرور سجده مایل صورت محراب می گردد

کف خاکستری بر چهره دارد شعله شوقم

گداز آماده ی کمفرصتی در بر دلی دارم

که همچون اشک تا بی پرده گردد آب می گردد

به کوشش ریشه ای را می توان ساز چمن کردن