به عرض احتیاج آزار طبع کس مده بیدل

به یک پاگرد پای خفته چون پرگار می گردد

تلاش رزق داری دست بر هم سوده سامان کن

در این ویرانه زین دست آسیا بسیار می گردد

نفس چون با غرض جوشید گفتن بار می گردد