علاجی نیست هستی از عدم شرمنده می گردد

نه انجم دانم و نی دورگردون لیک می دانم

جهان رنگ است و یکسر گرد گرداننده می گردد

عرقها می کنم چون شمع و سردر جیب می د زدم

اگر تسخیر دلها در خیالت بگذرد بیدل

به احسان جهدکن کاینجا خدایی بنده می گردد