آتش ته خاکستر احرام حیا بندد

سرگشته سوداییم تاکی هوس دستار

کم نیست اگر هستی مو بر سر ما بندد

بی سعی فنا ظالم ازخشم نپوشد چشم

نقش بد و نیک آسان از دل نتوان شستن

آیینه مگر زنگار بر روی صفا بندد

در عذر اجابت کوش گر حرص گداطینت