به از تو ندیدم کسی کدخدای

سرشتت فزونی و دور از کمی

ز کار تو اندیشه کردم دراز

نشسته خرد با دل من براز

بیار ای ایوان ما را برای

بدارم تو را همچوجان و تنم

بکوشم که پیمان تو نشکنم