گر از رینی بیداد نازت شکوه پردازم

ز شبنم گلشن ما رخنه بر دیوار می بندد

نمی باشد حریف حسن تحقیق از حیا غافل

شکوه برق این وادی مژه ناچار می بندد

شکست دل پر طاووس بر منقار می بندد

به این شوقی که من چون گل به پیراهن نمی گنجم

سر گرد سرت گردیدنم دستار می بندد