نمی دانم به یاد او چسان از خود برون آیم

سراپایم عرق آیینه دیدار می بندد

بساط عبرت این انجمن آیینه ای دارد

که تا مژگان بهم آورده ای زنگار می بندد

دل سنگین به دوش ناله ام کهسار می بندد

در آن محفل که من حیرت کمین جلوه اویم

فروغ شمع هم آیینه بر دیوار می بندد