رگ گردن ز هر عضوت سری بر دار می بندد

در آن محفل که من حیرت کمین جلوه اویم

فروغ شمع هم آیینه بر دیوار می بندد

به رعنایی چو شمع ازآفت شهرت مباش ایمن

چه دارد قابلیت جز می تکلیف پیمودن

در این محفل همین دوشم به دوشم بار می بندد

زمان فرصت ربط نفس با دل غنیمت دان