جه ممکن است شود منفعل ز غیبت یاران

به هر حدیث که گو یی ز جا درآید و خندد

خطاست چشم گشودن به روی باخته شرمی

که هر برهنه که بیند به پیشش آید و خندد

دهن دریده قفایی که باد زاید و خندد

مثال عبرت اشیا درین بساط تحیر

کمین گر است که کس آینه زداید و خندد