نصیبه دل روشن بود کدورت دهر

بر این ستمکده یارب چه سنگ می بارد

که دل شکستگی و دیده رنگ می بارد

همین به خانه آیینه زنگ می بارد

چو غنچه واننمودند بی گره گشتن

که رنگ امن به دلهای تنگ می بارد