دویی نقشی نمی بندد که ما را از تو وا دارد

به دل تا گرد امیدی ست از ذوق طلب مگسل

جهانی را گدا در سایه دست دعا دارد

اگر موجیم یا بحریم اگر آبیم یا گوهر

به فکر اضطراب موج کم می باید افتادن

تپش در طینت ما خیر باد مدعا دارد

من و تاب وصال و طاقت دوری چه حرفست این