گل از ترانه بلبل کجا خبر دارد

غرور و عجز طبیعی است چرخ تا دل خاک

نه دانه مجرم و نی آسیا خبر دارد

به پیش خویش بنالید و لاف عشق زنید

مباد در صف محشر عرق به جوش آیم

که از تباهی کارم حیا خبر دارد

از این فسانه که بی او نمرده ام بیدل