نظر از سیر هستی بستن است آخر، خوشا چشمی

تبسم برنمی دارد چسان دشنام بردارد

جهان بی جلوه مدهوش است هم درپرده توفان کن

که می ترسم تحیر گردش از ایام بردارد

که از آغاز با خود نسخه انجام بردارد

دماغ پختگان مشکل شود خجلتکش هستی

مگر این ننگ همت را خیالی خام بردارد