زاهد از گنبد دستار به خود می نازد

چقدر حسرت زخم تو تبسم دارد

بی تو اظهار اثر خجلت معدومی ماست

قطره دور ز دریا چه تلاطم دارد

نکنی عیب که خر فخر به توقم دارد

گر به دادت نرسد شور قیامت ستم است

درد هستی است که فریاد تظلم دارد