قلم در نرگسستان یک قلم سه و القلم دارد

ز تدبیر محبت غافلم لیک اینقدر دانم

که دل تا آتشی در سینه دارد دیده نم دارد

نگه ننگاشت صنع آ گهی در دیده اعیان

مدار ای زشت رو امید تحسین از صفا کیشان

که اسباب خوش آمد خانه آیینه کم دارد

نوای عیش گو خون شو، دمی با درد سوداکن