نفس با این بضاعت هرچه دارد مغتنم دارد

مدار ای زشت رو امید تحسین از صفا کیشان

که اسباب خوش آمد خانه آیینه کم دارد

نوای عیش گو خون شو، دمی با درد سوداکن

اگر دشمن تواضع پیشه است ایمن مشو بیدل

به خونریزی بود بی باک شمشیری که خم دارد