جهان صید کمند وحشیی کز خویش رم دارد

نگاهی تا ببالد رفته ای بیرون ازبن محفل

چو شمع اینجا همان تحریک مژگانت قدم دارد

صدا بر ششجهت می پیچد ازیک دامن افشاندن

به پرهیز ای هوس از اتفاق پنبه و آتش

مریض حسرتیم و شربت دیدار سم دارد

ندامت مطلبم دیگر مپرس از رمز مکتوبم