صفا و جوهر و زنگار چشمکها بهم دارد

خم ابرو شکست زلف نیزآرایش است اینجا

نه تنها حسن قامت را به رعنایی علم دارد

به چشم هوش اگر اسرار این آیینه دریابی

من این نقشی که می بندم به قدرت نیست پیوندم

زبان حیرت انشایم به موهومی قسم دارد

نوشتم آنچه دل فرمود خواندم هرچه پیش آمد