غرورکاتب اینجا سرنگونی تا قلم دارد

نوشتم آنچه دل فرمود خواندم هرچه پیش آمد

مرا بی اختیاریها به خجلت متهم دارد

ز تحریرم توان کیفیت تسلیم فهمیدن

نفس تا هست فرمان هوسها بایدم بردن

به هر رنگی که خواهی گردن مزدور خم دارد

تمیز خوب و زشتم سوخت ذوق سرخوشی بیدل