چه می پرسی ز نقدکیسه وهم سپند من

شکار انداز دشت بی نشانی هم نشان دارد

دماغ خون من چون اشک رنگی برنمی دارد

گر استغنا نگیرد دست و تیغت امتحان دارد

اگر برهم شکافی ناله ای ضبط عنان دارد

بلندیها به پستی متهم شد از تن آسانی

به راحت گر نپردازد زمین هم آسمان دارد