چون حباب پیکری راکه ته قبا ندارد

اگر از سبب توان یافت اثر حضور دولت

همه کس پر هما را به کله چرا ندارد

نفس از غبار هستی به نظر چه وانماید

به فنا چو عهد بستی ز جفای چرخ رستی

که شکست دانه تا حشر غم آسیا ندارد

دل و دیده سیرگاهش سر و تن غبار راهش