صدف محیط فرصت گهر دگر ندارد

زخیال پوچ هستی به عدم مبند تهمت

که میان نازک یار خبر ازکمر ندارد

ز حباب یک تامل به صد آبرو کفاف است

غم انتظار سایل به مزاج فصل بار است

لب احتیاج مگشاکه کریم در ندارد

به حلاوت قناعت نرسید طبع منعم