افلاس عالمی را از اختیار واداشت

این کوهسار نیرنگ یک شیشه گر ندارد

در عالم من و ما افسرده گیر فطرت

تا دود پرفشان است آتش شرر ندارد

دستی در آستین نیست گر کیسه زر ندارد

در تنگنای گردون باید فسرد و خون شد

این خانه آنچه دارد بیرون در ندارد