شوخی نشو و نمای شمع گدازست

جلوه در آغوش و دیده بار ندارد

عبرت و سیر سواد نسخه هستی

نقش دگر لوح این مزار ندارد

مزرع ما جز خود آبیار ندارد

کینه به سیلاب ده زنرمی طینت

سنگ چو شد مومیا شرار ندارد