که گر همه دلش افتد به کف نگاه ندارد

قسم به جوهر بی ربطی نیاز و تعین

که هرکه را جگری داده اند آه ندارد

ز باد دستی آن زلف تابدار کبابم

حقیقت تو مجازاست دل به وهم مفرسا

که غیر شیشه پری هیچ دستگاه ندارد

نفس به جاده طرازی اگر فضول نیفتد