سراسر دو جهان منزل است ، راه ندارد

حقیقت تو مجازاست دل به وهم مفرسا

که غیر شیشه پری هیچ دستگاه ندارد

نفس به جاده طرازی اگر فضول نیفتد

چو چشم از مژه غافل مشو که هیچ کس این جا

به غیر سایه دیوار خود پناه ندارد

مباش بیخیر از برق بی امان دمیدن