ترحم است بر احوال خلق یاس بضاعت

دو لب به مهر رسان دعویت گواه ندارد

بساط حشر که خورشید فضل می دمد اینجا

تو سایه گر نبری نامه سیاه ندارد

که در خور کرمش هیچکس گناه ندارد

ز دستگاه تعلق مجو حساب تجرد

بلندی مژه بالیدن نگاه ندارد