در اشتغال معاصی گذشت فرصت خجلت

ز رنگ و بو همه دارد مگر وفاکه ندارد

جهان عالم امکان گرفته و هم تلق

نبسته پای کسی جز همین حناکه ندارد

جبین عرق ز کجا آورد حیا که ندارد

غبار ما به هوایی نمی رسد چه توان کرد

به پای عجز چه خیزد کسی عصا که ندارد