برو که نیست درین آستان بیا که ندارد

کجاست چاک دگر تا رسد به کسوت مجنون

مگر مژه گسلد بند آن قبا که ندارد

کجا بریم ز رد و قبول و هم فضولی

چسان به محرمی دل رسد زکوشش بیدل

نفس به خانه آیینه نیز جا که ندارد