در این رباط کهن خواب ناز برده جهان را

زبان جرات اظهار سایلی که ندارد

به غیرتهمت خونی که نیست در رک بسمل

چه بست وهم به دامان قاتلی که ندارد

به زبر سایه دیوار مایلی که ندارد

غبار شیشه ز مردم نهفته است پری را

مپوش چشم ز لیلی به محملی که ندارد