به زبر سایه دیوار مایلی که ندارد

به غیرتهمت خونی که نیست در رک بسمل

چه بست وهم به دامان قاتلی که ندارد

در این رباط کهن خواب ناز برده جهان را

غبار شیشه ز مردم نهفته است پری را

مپوش چشم ز لیلی به محملی که ندارد

هزار آینه بر سنگ زد غرور تعین