به حیرت کوش نه کز پرده دل واکشی رمزی

مرا هر حلقه این دام در زیر نگین دارد

هوایی بیش نتوان یافت از ساز حباب اینجا

تو خواهی نوحه کن خواهی ترنم ، دل همین دارد

زبان جوهر آیینه آهنگی حزین دارد

به سودن رفت سر تا پای موج از شرم پیدایی

ضعیفی تا کجا ما را ندامت آفرین دارد