زبان جوهر آیینه آهنگی حزین دارد

هوایی بیش نتوان یافت از ساز حباب اینجا

تو خواهی نوحه کن خواهی ترنم ، دل همین دارد

به حیرت کوش نه کز پرده دل واکشی رمزی

به سودن رفت سر تا پای موج از شرم پیدایی

ضعیفی تا کجا ما را ندامت آفرین دارد

اثرهای تعلق نیست مانع وحشت ما را