به سودن رفت سر تا پای موج از شرم پیدایی

تو خواهی نوحه کن خواهی ترنم ، دل همین دارد

به حیرت کوش نه کز پرده دل واکشی رمزی

زبان جوهر آیینه آهنگی حزین دارد

ضعیفی تا کجا ما را ندامت آفرین دارد

اثرهای تعلق نیست مانع وحشت ما را

قفس تا ناله دامن برزند صد رنگ چین دارد