نهال این چمن گر ریشه دارد در زمین دارد

قدح، می بر کف است و شمع ، گل در آستین دارد

در این محفل عرق می پرورد هر کس جبین دارد

به ذوق سربلندی ها تلاش خاکساری کن

به جمعیت فریب این چمن خوردم ندانستم

که در هر غنچه توفان پریشانی کمین دارد

نفس تا در جگر باقی ست از آفت نی ام ایمن